Historia Sinn Féin

Polityczne korzenie współczesnych Irlandzkich Republikanów sięgają aż do lat 1790 kiedy to miał miejsce ruch Zjednoczonych Irlandczyków (United Irishmen). Czerpali oni inspiracje z Francuskiej Rewolucji i walczyli o przerwanie politycznej koneksji pomiędzy Irlandią a Koroną Brytyjską, wierząc, że tylko niepodległa Irlandia może zapewnić równość oraz dobrobyt dla ludu Irlandii.

Większość postaci przewodnich w United Irishmen było prezbiterianami i protestantami a kluczową częścią ich programu było zjednoczenie w imię wolności wszystkich religii pomiędzy ludnością Irlandii. Powstanie to zostało gwałtownie stłumione w 1798, lecz ich idee wciąż pozostały inspiracją dla Irlandzkich Nacjonalistów przez ponad półtora wieku. Ich separatystyczny nurt umocnił się a następnie osłabł w dziewiętnastym wieku, ciesząc się największa popularnością w okresie Ruchu Feniańskiego w Irlandii oraz Stanach Zjednoczonych na przełomie 1850-1860,  niestety pod koniec stulecia potrzeba całkowitego odseparowania praktycznie przestała istnieć.

Nazwa Sinn Féin (My sami) pierwszy raz pojawiła się we wczesnych latach 1900. Była to federacja klubów  nacjonalistów i ostatecznie wszyscy nacjonaliści z lewicy Irlandzkiego Parlamentu w Westminister stali się  popularni jako członkowie Sinn Féin. Prasa na ten czas nazwała powstanie z 1916 "Rebelią Sinn Féin".

Partia Sinn Féin, przeorganizowana w 1917 roku, opierała się na żądaniach stworzenia Irlandzkiej Republiki. W 1918 wygrała miażdżącą większością głosów wybory i utworzyła Dáil Eireann (Zgromadzenie Irlandii). W 1922 po trzech latach walk partyzanckich dowodzonych przez podziemny rząd republikański, nastąpił rozłam partii jako
rezultat traktatu który podzielił Irlandię.

Poprzez lata 20-te, po niszczącej Wojnie Domowej, Sinn Féin kontynuowala działania jako partia republikanów.  Odejście jej lidera Éamonn de Valera i utworzenie przez niego Fianna Fail w 1926 oznaczało dla parti istnienie jako  mała frakcja abstencjonistów przez kolejne dwie dekady. Na przełomie lat 50 i 60-tych szczeście nie sprzyjało  partii, IRA prowadziła kampanię na granicy, podczas której nie osiągnięto dużych sukcesów wyborczych. W latach
60tych Sinn Féin zastosowało bardziej radykalne stanowisko odnośnie spraw socjalnych i ekonomicznych i starało się  pozyskać wyborców programem opartym nie tylko na separacji od Wielkiej Brytani. Różnica poglądów odnośnie Ruchu  Praw Cywilnych i wybuch konfilktu w sześciu hrabstwach doprowadziło ponownie do rozdziału w partii. Część Sinn Féin  będąca za porzuceniem żądań o wycofaniu się Brtyjczyków z Irlandii przekształciła się w znane dziś  Lewicę Demokratyczną (Democratic Left) i Partię Pracy (Workers Party).

Sinn Féin które wyłoniło się ponownie w 1970, popularnie nazywane "tymczasowym" Sinn Féin, przekształciło się  poprzez lata 70-te i 80-te w partię którą znamy dziś. Miał to być front oporu nacjonalistów z sześciu hrabstw,  którzy dostrzegli, że ich pokojowe żądania praw cywilnych spotkały się z przemocą w całym kraju.  W 1970 Sinn Féin  ponownie podjęło rolę wiodącego zwolennika wycofania sie Korony Brytyjskiej, 32 hrabstw w Irlandii oraz ulicznych  protestów.Pierwszy raz, kiedy to można było poczuć w pełni wyzwanie Sinn Féin jako siły politycznej i centralnego
członu walki republikanów, to wczesne lata 80te. Ponowne oszacowanie strategii i reorganizacja której wynikiem była  masowa kampania popierająca więźniów republikańskich w H-Block (więzienie znane też oficjalnie jako Her Majesty's Prison Maze) oraz Armagh, przed i po Strajku Głodowym z 1981 roku (kiedy to dziesięciu wieźniów zmarło), pozwoliło  Sinn Féin na ponowny powrót do życia politycznego.

Strategia Wyborcza

Pomimo wysiłków naszych przeciwników, Sinn Féin, przez ostatnie dwie dekady umocniło siłę wyborczą zarówno na północy jak i południu. Rywalizowaliśmy w wyborach przez prawie wszystkie ostatnie 21 lat (oprócz dwóch)  co jest jedynym w swoim rodzaju rekordem pośród partii politycznych. Sinn Féin jest teraz największą partią  nacjonalistyczną w 6 hrabstwach i zaczyna piąć się wyżej w pozostałych 26. Sinn Féin ma ponad 200 wybranych przedstawicieli na calej wyspie. Wciąż kontynuowana kampania i ekspansja Sinn Féin ponownie potwierdza istnienie rosnącej populacji pragnących wolności i działających w imię wolności.

Strategia Pokoju Sinn Féin

Zaangażowanie Sinn Féin w próby budowy procesów pokojowych ma swoje źródła w połowie lat 80-tych. To właśnie wtedy Sinn Féin starało się włączyć do dialogu z jak najszerszym możliwym spektrum opinii z zamiarem osiągnięcia zasłużonego i stabilnego pokoju w Irlandii. Początkowo starania te rozpoczęto wraz z SDLP (Socjaldemokratyczna Partia Pracy) wraz z  jej liderem Johnem Hume. Następnie od 1991 do 1993 włączono rząd Brytyjski poprzez tajne negocjacje z Martinem McGuiness z Sinn Féin, oraz rząd Irlandii i Irish America. To właśnie zasługą zaangażowania
SDLP, rządu dublińskiego oraz Irish America pojawiła się inicjatywa pokoju w Irlandii 31 sieprnia 1994 Irlandzka Armia Republikańska podjęła bezprecedensowy i odważny krok nazwany "całkowitym zawieszeniem działań militarnych".Spowodowało to pojawienie się możliwości stworzenia nowej przyszłości opartej o prawo i sprawiedliwość. Podpisanie Traktatu Wielkopiątkowego w 1998 oraz porozumienia ze św. Andrzeja w 2006,
doprowadziło do ustanowienia zespołów i komitetów wykonawczych w sześciu hrabstwach, w których Sinn Féin jest
największą partią nacjonalistyczną.